بهبهان شهر آیینه و آفتاب

ایام شهادت سالار شهیدان تسلیت باد

abdollah — Sat, 03 Jan 2009 10:09:54 GMT

ایام شهادت امام سوم شیعیان؛

پرچمدار مبارزه با کفر واستبداد؛

سید و سالار شهیدان

تسلیت باد

یاد مرحوم محمد جعفر گله دار زاده گرامی باد

بالاخره برگزار شد

abdollah — Tue, 11 Nov 2008 09:55:18 GMT

انتخابات هییت رییسه کمیسیون دانشجویی

روز جمعه ۱۷ آبان مجمع عمومی کمیسیون دانشجویی با کش و قوس های فراوان بالاخره برگزار شد و طی آن دانشجویان دانشگاههای تهران و کرج هییت رییسه و بازرسان جدید را انتخاب کردند. نتایج انتخابات به شرح زیر است:

افراد انتخاب شده به عنوان هییت رییسه :

۱- آقای سعید خراطی ۲- آقای رضا جعفری

۳- آقای محمد دهداری ۴- خانم نسرین قنواتی

۵- خانم زهرا مستقر

افراد انتخاب شده به عنوان بازرس :

۱- خانم سارا یوسفی

۲- آقای سید پویا طباطبائیان و آقای محسن غفوری (رای این دو نفر با هم برابر بوده است)

برای این عزیزان آرزوی موفقیت می کنیم. ضمناْ در پایان لازم است که به خاطر مشکلات در اطلاع رسانی لازم( که مشکلات برگزاری مجمع هم در آن بی تاثیر نبوده) به خوانندگان وبلاگ عذرخواهی کنم.

هنوز نه!

abdollah — Wed, 29 Oct 2008 10:17:36 GMT

تاخیر در برگزاری مجمع عمومی

جلسه مجمع عمومی به هفته آینده موکول شد

بالاخره نوبت ما هم رسید

abdollah — Tue, 28 Oct 2008 07:36:18 GMT

مجمع عمومی کمیسیون دانشجویی

مجمع عمومی کمیسیون دانشجویی انجمن روز پنج شنبه ۹/۸/۸۷ ساعت ۱۵در دفتر انجمن برگزار میگردد. در این روز هییت رییسه قبلی گزارش عملکرد خود را ارائه میکند و سپس انتخابات هییت رییسه و بازرسان جدید انجام میشود. از شما دانشجویان عزیز بهبهانی در حال تحصیل در دانشگاه های تهران و کرج دعوت میشود در این برنامه حضور پیدا کنید. (سعی ما بر این است که گزارش عملکرد هییت رییسه قبلی را به طور خلاصه طی روزهای آینده روی وبلاگ قرار دهیم)

معرفی یه کتاب دیگه

abdollah — Thu, 23 Oct 2008 18:53:44 GMT

"باغباهو"

کتابی که امروز میخوایم واستون معرفی کنیم "باغباهو" نام داره که اثر دکتر بهرام دادمهر(باوی) به نشر توفیق بهبهان است. چاپ اول این کتاب به سال 1383 برمیگرده که توسط چاپخانه نهضت قم انجام شده است.
در ابتدای کتاب مقدمه ای رو از آقای خیرا... محمدیان می بینم که در اون پس از اشاره ای به تاریخ زبان فارسی و تحولات اون به سراغ گویش بهبهانی میره و اون رو گونه ای از زبان فارسی میانه(پهلوی) میدونه. بعد از اون چندتا از شاعران قدیمی و حال بهبهان رو نام میبره و سپس به سراغ شاعر جوان امروز میره و زبان شعریش رو هم زبان امروز گویش بهبهانی نامگذاری میکنه.به اعتقاد وی عشق و محبت و وفاداری و قدرشناسی و عاطفه اصلی ترین مفاهیم شعری دکتر دادمهر هستن. پس از اون مقدمه خود دکتر رو می بینیم که با سخن از سابقه فرهنگی و علمی و تاریخی و ادبی شهر شروع میشه و با صحبت درباره شعر و گویش محلی ادامه پیدا میکنه که به یک صورت درد دل گونه از بی محبتی و جفای وارده بر آن اظهار ناراحتی میکنه و در عین احترام به شعر و گویش لری خواهان تفکیک آثار ادبی و هنری بهبهان از اونها مانعی برای نابودی گویشمون نباشه.در ادامه مطلب فونتیک به کار رفته بر روی اشعار توضیح داده میشه که در نوع خودش سبک تازه ای محسوب میشه. به اعتقاد ایشون خیلی از افعال در گویش ما با سکون در ابتدا تلفظ میشه و با گذاشتن کسره روی این افعال موافق نیستن و از محققان تقاضا میکنن که به فکر تهیه دستوری برای زبان بهبهانی باشن اما اشعار دکتر دادمهر در قالبهای غزل و مثنوی و دوبیتی و رباعی سروده شده است.غزلهای این کتاب 17تا هستن که از بین اونا میشه "کِلو؛ اِهِمبَی؛ چِشمِی خومار؛ وَختی تِ نیسَه؛ وَرکلو و اوشی وِلام" رو نام برد.تنها مثنوی این دفتر"اوسّها" است
که نوای محزون دلنشینی رو به همراه داره.بعد از اون شش دوبیتی رو داریم چند تای از اون"تشِ وبَرق؛ غَُربِتی؛ تار اِشکَسِه و گل بوسونی" نام دارن.آخرین بخش شعرها هم شش رباعیه که "تا تِم هِه؛ واگَرد؛ کُمتِرِ مَس و عَطر یادِت" از جمله اونهاست. در پایان کتاب هم واژه نامه ای آمده که معادل فارسی بسیاری از لغات درون اشعار در اونجا بیان شده است.
کار جالبی که در این کتاب انجام شده و امیدواریم سایر شاعران شهرمون از اون الهام بگیرن اینه که در زیر هر مصراع معادل فونتیک کلمات اون مصراع بیان شده که کار رو برای خوانندگانی که برای خوندن اشعار با مشکل روبرو هستن آسون میکنه و هر خواننده بهبهانی و غیر بهبهانی که به فونتیک ابتدای کتاب یه نگاه اجمالی بکنه به راحتی میتونه از اشعار این کتاب بهره کافی رو ببره.
با آرزوی موفقیت برای این شاعر جوان و دلسوز شهرمون

این هم از این

abdollah — Wed, 15 Oct 2008 11:54:18 GMT

عکسهای انتخابات هیئت مدیره

همون طور که قبلاْ بهتون اطلاع دادم جلسه انتخابات هیئت مدیره انجمن اوایل مهر ماه برگزار شد که امروز میخوام عکسهای اون جلسه رو براتون به نمایش بزارم که دیدنش خالی از لطف نیست.

از نکات جالب جلسه حضور نماینده فعلی و قبلی شهرمون تو مجلس بود. آقای شجاعپوریان زودتر رسیدن ولی بعد از ورود آقای موحد شاهد صحنه سلام و احوالپرسی دو طرف بودیم (به نظرتون چقدر ممکنه کاملاْ دوستانه بوده باشه!؟) هرچند بعد کاملاْ جدا از هم نشستند. به هر حال امیدواریم هردو بتونن تو کمک به پیشرفت شهرمون موثر باشن. چون اینه که مهمه

میتا سِیلِ عکسا کنی بِشی ادامه مطلب

حرف من تنها نیست. حرف همه دانشجوهاست

abdollah — Thu, 02 Oct 2008 19:08:18 GMT

دارم از پیشت میرم ولی ...

دیگه دارم از پیشت میرم. دیگه خلاص شدم. یه تابستون وحشتناک رو اینجا سپری کردم. اگه آفتاب داغت تو سرم نمی خورد هوای شرجیت بود که تموم لباسامو از قطره های عرق خیس میکرد و حالمو میگرفت. اگه هوات شرجی نبود ذره ذره اش پر گرد و خاک بود که همش مجبور بودم پلکامو محکم روی هم فشار بدم و به زمین و زمان بد و بیراه بگم که نمیشه دو قدم تو کوچه و خیابونات راه رفت. اگه مهی از خاک خورشید آسمونت رو سفید رنگ نمیکرد هجوم بادها بودن که با خیال راحت بوزن و با خونه نشین کردنمون اوقاتمون رو تلخ کنن.

به چیه تو دلم خوش باشه؟فکر نکن تموم شد. خوب گوش بده هنوزم واست حرف دارم...

(در لینک ادامه مطلب میتونین تصاویر زیبای دیگه ای از میدان ارجان رو ببینین

حضور یک دانشجو در هییت رییسه انجمن

abdollah — Sun, 28 Sep 2008 20:20:25 GMT

انتخابات هییت رییسه انجمن بهبهانیهای مقیم تهران و کرج

سلام. جلسه انتخابات هیئت رییسه انجمن پنج شنبه گذشته ۴/۷/۸۷ با حضور خانواده های بهبهانی ساکن تهران در تالار وزارت کشور برگزار شد. بر اساس آرا شمارش شده مهندس جعفری زاده‌‌-دکتر محتسبی-خانم رازی-آقای ثریا و نماینده کمیسیون دانشجویی آقای فواد قاسمی به عنوان هییت رییسه جدید انتخاب شدند. امیدواریم با حضور آقای قاسمی در هییت رییسه دانشجویان بتوانند نقش بیشتری در فعالیت های انجمن داشته باشند و لیاقت های خودشان را هر چه بیشتر اثبات کردند.

همچنین آقای لدنی برای یک دوره دیگر به عنوان بازرس انجمن انتخاب شدند و در پایان بهبهانیها روزه خودشان را در کنار هم باز کردند.

داستان بهبهانی در کتاب غیر بهبهانی-بخش دوم

abdollah — Fri, 19 Sep 2008 18:27:17 GMT

و اما بقیه داستان

پیرزن گفت:" وقتی که تو را عذاب می دهند و در زیرزمینی زندانیت می کنند و خیلی کتکت می زنند, بگو من اصلاً درس یاد نگرفتم. بعد تصمیم می گیرند تو را بکشند,اما من کاه و علف می آورم و در آن اتاقی که غول هفت پیکر هست دود میکنم تا چشماش نبیند که شمشیرش را بردارد. آن وقت تو فرار کن. پیرزن بعد در همان اتاقی که غول هفت پیکر بود دود کرد و غول به خاطر دود از چشماش به شدت آب می ریخت و جایی نمی دید.چوپان زاده فرار کرد و خودش را به شکل اسب درآورد, غول هم به شکل قاطر درآمد و توی یک بیراهه اسب را گرفت. البته یادتان باشد وقتی که اسب دستگیر شد, غول به شکل اصلیش درآمد و سوار بر اسب شد و به خانه رفت و چوپان را به شکل الاغ درآورد و بعد پیرزن را صدا کرد وگفت:"افسار این الاغ را بگیر تا من شمشیر بیاورم" پیرزن افسار الاغ را گرفت. تا غول از پیشش دور شد, در گوش الاغ که همان چوپان زاده بود گفت:"تو برو من به الاغ می گویم افسار الاغ پاره شد." چوپان زاده فرار کرد و به شکل کبوتر درآمد و پرواز کرد و به سوی جنگل رفت. پیرزن با عجله خودش را به غول رساند و گفت:"الاغ فرار کرد" غول به شکل لک لک درآمد و دنبال کبوتر رفت. کبوتر خسته شد و خودش را به دریا رساند و به شکل ماهی درآمد و رفت به ته دریا. غول هم مار شد و دنبالش رفت. چوپان زاده باز به شکل سوزن درآمد و به ته دریا فرو رفت. غول سوزن را پیدا کرد و به یقه پیراهنش زد و به راه افتاد. سوزن به زمین افتاد و وقتی غول به خانه رسید خواست سوزن را به تنور بندازد, دید سوزن نیست. از راهی که آمده بود برگشت تا اینکه جای پای آهویی به چشمش خورد. غول دنبال آهو رفت تا رسید به شکاف کوه بلندی که آهو در آن خوابیده بود. بوی غول که به دماغش خورد از جا پرید, یکدفعه پلنگی را جلوی روی خود دید. فوری به شکل گنجشک درآمد و غول هم هدهد شد تا رسیدند به قصر حاکمی که چوپان زاده عاشق دخترش بود. چوپان زاده به شکل تاج زرین درآمد و رفت به سر حاکم نشست. غول هم یک پیرمرد شد و با رختهای خیلی کهنه آمد خدمت حاکم و گفت:"من آمده ام برای تاجت" حاکم دستش را به سرش گذاشت دید راست می گوید, تاج را از سرش برداشت و خوب نگاهش کرد, تاج به شکل انار درآمد
و پیرمرد هم به شکل خروس. خروس دانه های انار را جمع می کرد که یکدفعه انار به شکل یک روباه درآمد و سر خروس را به دهان گرفت و دو دستش را به سینه اش گذاشت و با یک حرکت سرش را از بدن جدا کرد و باز همان چوپان زاده قبلی شد و حاکم هم دخترش را به او داد.
روایت بهبهان
فروردین 1354
سید عبدالخالق تقوی, هفده ساله, خدمتگزار, بهبهان

عین داستان دقیقاْ براتون گفته شد که از کتاب "فرهنگ مردم ایران" گرفته شده و کار آقای انجوی است. داستانهای این کتاب بر اساس یک برنامه رادیوییه که شنوندگانش را دعوت میکرده متلهای محلیشان را برایشان بفرستند. ما خوشحال می شویم اگر بتوانیم خبری از آقای تقوی که الآن ۵۰ سال دارند بدست بیاوریم.

ما را به دعا کاش فراموش نسازند - رندان سحرخیز که صاحب خبرانند

التماس دعا

یه داستان بهبهانی تو کتاب غیر بهبهانی!

abdollah — Wed, 10 Sep 2008 19:40:34 GMT

قصه چوپان زاده

سلام. حالتا خوبی؟ خَش ماه روزه ای؟ امرو یه داستانیم هه که اَ زبون یه بهبهونی ته کتاب "فرهنگ مردم ایران" نقل وبیده. دَفه دِگه راجع به کتاب اطلاعات بیشتری میدم.

در زمان قدیم مرد گله داری بود که همیشه توی بیابان زندگی می کرد و با گاو و گوسفند سرو کار داشت. روزی از روزها پسرش گفت :"بابا اجازه بده تا من به شهر بروم و آنجا را ببینم و بدانم آدمهای شهری چه جوری زندگی می کنند" پدر گفت:"پسرجان همین زندگی ما خیلی بهتر از زندگی شهر است. اینجا راحت هستیم و زندگیمان هم از راه کشاورزی و چوپانی است." پسر اصرار کرد که حتماً باید به شهر بروم. پدرش گفت :"برو ولی زود برگرد" چوپان زاده روانه شهر شد. نزدیکی شهر به یک باغ رسید. توی باغ یک دختری بود که مثل خورشید می درخشید. چوپان زاده وقتی دختر را دید مدتی ایستاد و او را تماشا کرد. دختر هم چوپان زاده را دید. پسر بی اختیار وارد باغ شد و مقابل دختر به تنه یک درخت تکیه داد. دختر گفت:" تو کی هستی که بدون اجازه وارد باغ حاکم شدی؟" پسر از شنیدن نام حاکم ناراحت شد و ترس همه بدنش را لرزاند. رو کرد به دختر و گفت:"من عاشق تو هستم" دختر داد و فریاد زد. کشیکهایی
که توی باغ بودند پسر را گرفتند و پیش حاکم بردند.حاکم پرسید:"تو کی هستی؟" پسر گفت:"من چوپان زاده هستم و خانه ما پایین آن کوه است" حاکم گفت:"شنیده ام گفته ای دختر مرا دوست داری." پسر گفت:" وقتی دخترت را دیدم عاشق بی قرار او شدم." در همین موقع وزیر بلند شد و گفت:" حاکم اجازه بدهید تا گردنش را بزنم" حاکم قبول نکرد و بعد رو کرد به پسر و گفت:" من با یک شرط دخترم را به تو می دهم" پسر از شنیدن این حرف خوشحال شد و گفت:" چه شرطی؟" حاکم گفت:" باید زیر دریا بروی و به زندگی آدمهای دریایی وارد شوی و رمز جادوی آنها را یاد بگیری, چون شنیده ام آدمهای دریایی با جادو خودشان را به هر شکل که بخواهند در می آورند. وقتی خبر آنها را برایم آوردی و خودت توانستی جادو کنی دخترم را به تو هدیه می دهم"
پسر رفت رفت تا به صحرایی رسید. درختی را دید و رفت در سایه آن نشست تا خستگیش در برود. کبوتری را دید که روی شاخه همان درخت نشسته است. کبوتر گفت:" ای جوان دلم به حالت می سوزد. من تو را راهنمایی می کنم. برو نزدیک فلان دریا در گوشه ای یک درخت پیر و خشکیده ای است. پهلوی ان درخت راه باریکی است که به سوی یک غار بسیار بزرگ و عمیق می رود, وقتی به ته دریا رسیدی آدمهای آبی را می بینی که در آنجا زندگی می کنند. پیرزنی در آنجا هست که در یک کلبه زندگی می کند,او موقعی انسان بود, ولی رفت و مثل آدمهای آبی شد. برو پیش آن پیرزن و همه چیز را برایش تعریف کن, او راهنمایی ات می کند." کبوتر پرواز کرد و رفت. چوپان زاده داستانش را برای پیرزن تعریف کرد. پیرزن دستش را گرفت و به مکتب خانه برد. او را گذاشت پیش استاد تا درس جادویی یاد بگیرد. البته شاگردهای دیگری هم آنجا بودند که درس می خواندند. هر کس زودتر درس را یاد می گرفت او را زجر و عذاب می دادند و هر کس درس را از یاد می برد و نمی توانست جواب بدهد تشویقش می کردند. تا مدت زیادی شاگردان مشغول درس خواندن بودند که روز امتحان رسید.چوپان زاده همه چیز را یاد گرفت تا خودش یک استاد شد, ولی از ترس کشته شدن و عذاب دیدن ساکت بود. رفت پیش پیرزن و گفت:" امروز روز امتحان است, من باید چکار کنم؟ " پیرزن گفت:" وقتی که تو را عذاب می دهند و در زیرزمینی زندانیت می کنند و خیلی کتکت می زنند, بگو من اصلاً درس یاد نگرفتم. بعد تصمیم می گیرند تو را بکشند, اما ...

بُقی داستان سی دَفه دِگه. فعلاْ خدافظ